El ve Bilek Splinti Tasarımı Modülü

Termoplastik atel, ısıtılıp hasta üzerinde şekillendirilen bir cihazdır; sonuç plakanın soğuma hızına, hastanın o anki toleransına ve teknisyenin el basıncına bağlıdır. Kemik çıkıntıları üzerinde oluşan lokal bası, hastanın ateli çıkarmasının en sık nedenlerinden biridir ve düzeltmek için çoğu zaman plakanın yeniden ısıtılması gerekir.

Dijital splint akışında geometri bir kez taranır; bası ve rölyef kararları ısı altında değil ekranda, aceleye gelmeden verilir. Aynı taramadan ikinci bir atel üretmek gerektiğinde hasta tekrar çağrılmaz.

Önkol ve el, bilek istenen açıda tutularak taranır. Model içe aktarıldıktan sonra klinisyen atelin kapsayacağı alanı belirler: proksimalde önkol üçte ikisi, distalde metakarp başlarının bittiği hat, başparmak serbest.

Ardından bası ve rölyef analizi yapılır. Radial ve ulnar stiloid gibi kemik çıkıntıların üzerinde boşaltma bölgeleri açılır, yük taşıması istenen yüzeyler işaretlenir. Kenar hattı yumuşatılır, havalandırma deseni ve kayış yuvaları eklenir.

Klinisyen onayı formun üretime çıkmasından önce zorunlu adımdır. Onaydan sonra yapılan her değişiklik yeni bir sürüm olarak kaydedilir; hangi atelin hangi sürümden üretildiği dosyada durur.

Modül önkol ve el çevre ölçülerini, bilek açısını ve atelin kapsadığı yüzey alanını taramadan türetir. Bu değerler dosyaya yazıldığı için ödenek ve raporlama süreçlerinde tahmini ölçü yerine kayıtlı ölçü kullanılabilir.

Çıktı STL üretim dosyasıdır ve klinikteki 3B yazıcıya gider. Termoplastik atel yapmaya devam eden klinikler iki yöntemi birlikte kullanabilir; hangi vakada hangisinin kullanılacağına klinisyen karar verir.

Revizyon gerektiğinde hasta yeniden çağrılmaz: aynı tarama üzerinden bası bölgesi genişletilir, kenar hattı değiştirilir ve yeni dosya çıkarılır. Akut ödemi çözülen bir hastada ikinci atelin ilkinden ne kadar farklı olduğu da sürüm karşılaştırmasıyla kayıt altında kalır.